خطاب به عشقم.

سلام عشق من. سلام مسود خوبم. الان 3 4 روزه که رفتی و جات اینجا خیلی خالیه. اما من به همه گفتم مسودم به زودی واسه همیشه پیشم برمیگرده.

سال پیش چند روز بعد 30 شهریور بهم گفتی نسرسن هیچکس منو درک نمیکنه حتی تو. پرسیدم چرا؟؟

گفتی تو حتی تولد من یادت رفته. من از اون روز خیلی شرمندت شدم. خیلی خیلی. باورت میشه یک سال انتظار کشیدم تا این روز برسه؟؟

کلی برنامه واسه این روز ریخته بودم. میخواستم کیک بخرم و غافلگیرت بکنم. اما موعد دانشگاه رفتنت یه هفته زودتر رسید و رفتی. و من موندم و یه دنیا انتظار.

الهی فدات شم. از همینجا تولدت رو تبریک میگم و از صمیم قلب گل روتو میبوسم. مسعودم به خدا دوست دارم. فراموشکاریام هم بزار به پا نابسامانی زندگیمون. ایشالا دیگه زندگیمون داره سر و سامون میگیره و هیچوقت اون اتفاق سال پیش تکرار نمیشه.

همیشه باهاتم عزیزم. شرمنده که مجبورم چند روز جلوتر تبریک بگم. میترسم دیگه نت گیرم نیاد. ایشالا تندرو خودم وصل شه راحت میشیم عشق من. این 4 ماه رو هم راحتتر میتونم تحمل کنم.